Jose Saramago demis ki; (…) ben bilinmeyen adayı bulmak istiyorum, o adaya ayak bastığımda kim olduğumu öğrenmek istiyorum. Bilmiyor musun ki, kendinden dışarı çıkıp kendine bakmadıkça kim olduğunu asla bilemezsin.”

Virusum ile odamda otururken,  izole hayatimda Jose Saramago ile tanistim, bugune kadar tanismadigin hata dediginizi duyar gibiyim ama sanirim normal hayatin zamansizligina cok kaptirmis olmaliydim kendimi. O kaosun icerisinde cok sey yaptigimi zannedip aslinda hic birsey yapamadigimi fark ediyorsunuz sonra. Zamanim yokmus gibi gelirdi hic birseye, oysaki insan en cok kendinden kisarmis zamani.

Klasik cumleler kuramicam, bu virus bana sunlari ogretti felan diye, hic bir sey ogretmedi bana sadece bir bulasici hastaliga daha bulasmanin bos vermisligi ile geciriyorum zamanimi, eklem agrilarimi ve halsizligimi bir kenara birakirsak. 

Bu surecte en iyi vaktin kitap ve netflix olduguna karar verip, okumaya "zamanimin" olmadigini dusundugum kitaplari okumaya karar verdim. Cok yeni kalem´ler ile tanistim, bazilarinin hayatina taniklik ettim, ama ne yalan soylim ben en cok Kisa kitaplari severim hemen okuyup bitirmelik, 400+ kitaplar kendini tekrara girip asiri detaylara girmesini sevemiyorum. Ya ben YouTube da bile birseyi en az 1,5x hizi ile izleyen biriyim 700 sayfalik kitaplar cok agir.

Sorgulatan kitaplar en sevdiklerim, sana soru sordurtan, kafanda soru isaretleri birakan. Mesela Jose´nin, kitabinda, bu kitap bana sunu hissettiriyor dedim ve bi sonraki sayfasinda benzer bir cumle gordum, cok hosuma gitti. Muhtemelen benimle ayni hissiyatlara kapilmis bir cok insan vardir ve belkide bu yuzden kisacik bir kitap klasikler arasina girmeyi basarabilmis. Her seyde oldugu gibi, insan biraz kendinden birseyler bulmak istiyor okudugu kitaplarda izledigi filmlerde. 

 

Filmi yapilmis kitaplarin filmlerini izlememeyi tercih ediyorum, yada filmini izledigim bi kitabi okuyamiyorum. Kitaplari guzel kilan - kendi hayal dunyanda canlandirman, kendi castíni kendin yapabilme ozgurlugu. Filmdeki cast ve oyunculuk kafandaki ile ortusmeyince sonuc hayalkirikligi. Yazarin hayat hikayesini okurum kitaba baslamadan once, kendinden neleri kattigini merak ederek, hangi acilarini kaleme dokmesine bakarim. Kafka´nin Donusum kitabindaki kendini anlatisi cok agir gelmisti, 60 sayfalik kitabi 1 gunde bitirmem gerekirken gunlerimi almisti. Cok agirdi, Kafka ile empati kurmak onu hissetmek agir gelmisti.

Jose Saramago, "Bilinmeyen Adanin Oykusu` demek istedigi gibi ben kendimi bulmak istiyorum, buldugumda cok gec olmadan tam zamaninda tadinda bulmak istiyorum. Belki de buyuzden bazen o adadan uzaklasip okyanusun derinliklerinde bogulacaginida bilsen o riski alman gerekiyor, gercek kendine, gercen benligine ulasabilmen icin. Bazen cok yorucu, surekli bir arayista olmak, sonucunun guzel olduguna inanarak. 

Ne istedigini. ne istemedigini, neyi sevdigini-sevmedigini ve daha bircok sey. Kendini kesfettikten sonraki sen okadar cok guclusun ki, adimlarin o kadar daha saglam ki. Bu yolda cok buyuk hatalar da yapabilirsin, keskelerin olacaktir muhtemelen, derin ic cekmelerinde olucaktir, fedakarliklarinda...

Hayatin lezzetine ulasmak icin umarim hayat senden cok fedakarliklar istemez ve seni borclu birakmaz, Umarim Okyanusta bogulmayanlardan olursun...

Jose saramago demis ki; (…) ben bilinmeyen adayı bulmak istiyorum, o adaya ayak bastığımda kim olduğumu öğrenmek istiyorum. Bilmiyor musun ki, kendinden dışarı çıkıp kendine bakmadıkça kim olduğunu asla bilemezsin.”

Silah satip sonrada ama cocuklar savas cok kotu bisey diyen iki yuzlu gelismis ulkelere selam.!

Konuya nasil baslicagimi bilmiyorum ama sanirim direk konuya girsem daha iyi olucak. Hersey ufak cocuklarin ucurtma ucururken uzerlerine dusen bir bomba ile basladi. Butun Avrupa hatta butun dunya ayaga kalkmisti, yer yerinden oynadi ufak cocuklarq bu yapilani hic kimse kaldirqmadi demek isterdim ama maalesef boyle birsey olmadi, sadece online gazetelerde bi kac dakika yer alip sonra diger konular gibi yok olmaya mahkum oldu. Milyarlarca insan var ve Yemende ne olup bittigini bilmeyen bi milyon insan daha. Simdi sana sorsam gercekten yemende cocuklardan haberin varmi diye sorsam? Senin ozrun ama sadece orada haksizlik yokki mi diye baslarsin cumlene yoksa tv dizilerini dahami detayli bir sekilde ozet gecersin. TV bize ne sunuyosa onu mu kapiyoruz yoksa gormemezlikten gelmek bizim tercihimiz mi? Size biraz yemendeki cocuk olaylarindan bahsedim okuduktan ve gordugunuz fotograflardan sonra muhtemelen bi iki dakika dusuneceksiniz sonra hic bir sey olmamis gibi dizinize veya instagraminizda dolasmaya devam ediceksiniz. Cok biliyosun madem sen yazi yazacagina git biseyler yap dediginizi duyarcgibiyim. Hakli olabilirsiniz somut birseyler yapmiyorum ama sosyal medyankn gucunun farkindayim. Daha kendi komfor bolgemden cikip oralara dogru yol almadim ama en iyi bildigim seyi yapiyorum yazarak sizlere ulasmanin derdindeyim. 

Gelin bir goz atalim Neden ozellikle Yemeni secmem konusuna, cunku orada durum cok vahim hergun en az 3 cocuk olmekte ama bunun ne onemi var, cocugum yemek yemiyor diye aglayanlarin yaninda, eger ilerlerse her yazimi bir bolgeye ayirmayi dusunuyorum. Yemende olaylar tam olarak nasil basladi..

Klasik olan hepsi Amerikanin oyunlari diye olaya girmicem, bu olay 1.ds sonra basladi zaten yap boz hayal edin.. ortadoguda bir yap boz misali orada huzur olursa slklntl olur, hic bir sey satamazsin suanda silah satislarinda 1sirada kim var tahmin edin bile demicem cunk sorunun cevabi ortada. Huzur olursa satis olmaz, satis olmazsa para olmaz. USA diger ulkeler gibi ne yer alti olaylari var nede kuvvetli bir sosyal demokrasi olayi, afrikada saglik olursa slklnti olur neden mi en cok ilac satan ulkeye bir goz atalimmi, yok hic gerek yok oda belli zaten. Dusunsenize yillik 10000 milyard dolar geliriniz var herseyin basi hastalik der gecersin.