”Bazen bazi seylerin
degerini daha iyi anlamak icin zaman ve sabir ister. Kayboldugun yolda yolu
bulmak icin sarfedilen zaman gibi. Karanlik bi yolda yolu kaybetmek gibi
biseydir bu, tek basinasindir. Yolunu aydinlatan tek sey ay isigidir. Sagina mi
solunami gitsen? Yoksa geri mi dønsen? Okadar yol gelip, geldigin yolu dønmekte
gelmez icinden. Kendinle basbasa kaldigin an´da icine yønelip kulak verirsin.
Sag mi? Sol mu? Duz mu? Hangi yolu secersen sec, seni hep bi yolun sonuna
cikartir. Birisi engebelidir, digeri duz digeri daha kisa bi yoldur. Ama yolun
sonu senin secimlerindir”
Bir varmis bir yokmus
evvel zaman icinde ulkenin birinde kucuk bi kiz cocugu yasarmis. Kucuk kiz dunyaya
geldigi andan itibaren farkli oldugu cevresi tarafindan hemen fark edilmis.
Diger kiz cocuklari gibi oyuncak bebeklerle oynamak yerine erkek cocuklar gibi
amerikan futbolu oynamayi tercih edermis. Mahallenin kiz cocuklari bizim kizi
yadirgasada o bu hayatindan cok memnunmus.
Ve bu kucuk kiz
dunyanin kendi köylerinden ibaret olmadigini bilir ve birgun butun dunyayi
kesfedeceginin hayalini kurarmis. Her gece hic gørmedigi ulkeleri kafasinda
canlandirip bilmedigi sokaklarda yurudugunu hayal ederek uykuya dalarmis.
Yillar sonra artik
cevresine ayak uyduramayan kiz birgun karar verip cantasini sirtina alip o
ufacik penceresiz bu køyden gitmeye karar verirmis. Cunku onu artik orada tutan
hic birsey yokmus. Etrafinda cok insan olmasina ragmen kendini yanliz hisseder,
anlasilmadigini ve dunyayi artik kesfetmenin zamani geldigini anlamis. Cok
bisey almamis yanina, cunku bilirmis aslinda, gidecegi yerdede kalamayacagini.
Ruhunun özgur ve surekli biryerleri kesfetmeye ac oldugunu
Ve birgun o an´in
geldigini hissetigi anda da yanina bi kac esyasinida alip, ardinda butun kotu
anilarinida birakarak kalbi burukta olsa ardina bakmadan gitmis oradan.
Ilk duragi hic
bilmedigi bi ulke olmus, oraya kisa sureligine yerlesip oranin kulturunu dilini
øgrenmis, yeni insanlar tanimis. Birgun yolda yururken, yolda yasli bi amcanin
yere dustugunu gørunce hemen kosmus yanina, yardim etmis evine gøturmus. Adamin
kimsesi olmadigini øgrenincede yasli adama aylarca hic ah demeden bakmis. Yasli
adam ona hep cok zengin oldugunu ve mirasini kiza birakacagini søylesede, bizim
kiz buna inanmayip adamin yasliliktan dolayi konustugunu dusunurmus. Ve
maalesef bigun amca sabah sonsuz uykusuna dalmis ve yastiginin altinda bir
mektup bulmus kiz, ve mektupta yasli adam ona ne kadar minettar oldugunu,
yaptiginin hic bir maddi karsiligi olmasada ona mirasini ve bu yasadiklari evi
biraktigini yazmis, vasiyet olarakta evi hic satmamasini söylemis.
Kiz paraya hic dokunmamis,
kimsesiz cocuklar icin ufak bi yuva yaptirip o ulkedende yanina bi kac esyasini
alip baska yerler kesfetmek icin yola koyulmus.
Yine birgun dere tepe duz giderken kaybolmus
kucuk kiz, yagmurlar vurmus, ruzgarlar yurumesini zorlandirmis ama korkmamis
hic. Butun zorluklara ragmen dönmeyide aklinin ucundan gecirmemis. Koyulmus
yolunu bulmaya.
Cok
zor durumda olan bi ulkeye yolu dusmus bigun, iki haftalik diye baktigi
yolculukta aylarca kalmis kucuk kiz. Orada karsiliksiz sevgi mucizesi ile
tanismis. Bugune kadar hayat hep ondan alirdi oysaki, ama bu defa ona verilme
sirasiydi, ve bunu buyuk bi mutlulukla karsilamis kucuk kiz. Oradan ayrilsada
kalbi herzaman orada atacagini bilecekti. Belkide ilk kez kendini evinde gibi
hissetmisti, ama dunya kucuk yol uzundu, gitmenin zamani gelmisti. Budefa sirt
cantasina iki uc parca esyasini degil, daha degerli seyleri katarak yeni yoluna
gidecekti.
”Bazen bazi seylerin
degerini daha iyi anlamak icin zaman ve sabir ister. Kayboldugun yolda yolu
bulmak icin sarfedilen zaman gibi. Karanlik bi yolda yolu kaybetmek gibi
biseydir bu, tek basinasindir. Yolunu aydinlatan tek sey ay isigidir. Sagina mi
solunami gitsen? Yoksa geri mi dønsen? Okadar yol gelip, geldigin yolu dønmekte
gelmez icinden. Kendinle basbasa kaldigin an´da icine yønelip kulak verirsin.
Sag mi? Sol mu? Duz mu? Hangi yolu secersen sec, seni hep bi yolun sonuna
cikartir. Birisi engebelidir, digeri duz digeri daha kisa bi yoldur. Ama yolun
sonu senin secimlerindir”
Hayat bu kucuk kiza
engebeli yollar cikartsada o her defasinda bu yollari asip, kendine cikartacagi
dersleri sirt cantasina atip, yoluna hep devam etmis.
Kimya kitabinda ki
gibi, yolun sonuna geldiginde okadar birikimli ve ne istedigini bilir ki bu kiz
cocugu, artik ustesinden gelemeyecegi hic bir zorluk yoktur. Herkesin gipta ile
baktigi psikopatliklariyla delirttigi koca yurekli bi insan olu vermistir fark
etmeden. Bi gun yeni bi kesfe ciktiginda yolunu bulmaya calisirken karsisina
cikan O insanin hayatindaki O insan olacagini ilk gøruste anlar. Nerede kaldin dercesine
baksada, tam zamaninda geldigini bilir aslinda. Hayatinin ilk devresinin son
puzzle´na gelmistir, eksik olan o parcayida terettutsuz yerlestirir.
Sonra ne mi olur?
Ufacik sari bi kiz cocugunun annesi olur, adini
SibelNur oglunada SibelHan adini takar (J). Ve bilir ki
kizida diger cocuklardan farklidir ve yeni bi kesifciye sirt cantasini emanet
edecegi icin cok mutludur. Sabirla bekledigi o guzel gunlerin hakli tadini
cikartir ve masalda burda biter...
Dogum gunun kutlu olsun...
Bu masali sana regents parktan yaziyorum tarih 8
mayis. Istanbulda yagmur varken londrada 30 derece havada sana ithafen masal
yaziyorum.
