Cigdemé masal

”Bazen bazi seylerin degerini daha iyi anlamak icin zaman ve sabir ister. Kayboldugun yolda yolu bulmak icin sarfedilen zaman gibi. Karanlik bi yolda yolu kaybetmek gibi biseydir bu, tek basinasindir. Yolunu aydinlatan tek sey ay isigidir. Sagina mi solunami gitsen? Yoksa geri mi dønsen? Okadar yol gelip, geldigin yolu dønmekte gelmez icinden. Kendinle basbasa kaldigin an´da icine yønelip kulak verirsin. Sag mi? Sol mu? Duz mu? Hangi yolu secersen sec, seni hep bi yolun sonuna cikartir. Birisi engebelidir, digeri duz digeri daha kisa bi yoldur. Ama yolun sonu senin secimlerindir”

Bir varmis bir yokmus evvel zaman icinde ulkenin birinde kucuk bi kiz cocugu yasarmis. Kucuk kiz dunyaya geldigi andan itibaren farkli oldugu cevresi tarafindan hemen fark edilmis. Diger kiz cocuklari gibi oyuncak bebeklerle oynamak yerine erkek cocuklar gibi amerikan futbolu oynamayi tercih edermis. Mahallenin kiz cocuklari bizim kizi yadirgasada o bu hayatindan cok memnunmus.

Ve bu kucuk kiz dunyanin kendi köylerinden ibaret olmadigini bilir ve birgun butun dunyayi kesfedeceginin hayalini kurarmis. Her gece hic gørmedigi ulkeleri kafasinda canlandirip bilmedigi sokaklarda yurudugunu hayal ederek uykuya dalarmis.

Yillar sonra artik cevresine ayak uyduramayan kiz birgun karar verip cantasini sirtina alip o ufacik penceresiz bu køyden gitmeye karar verirmis. Cunku onu artik orada tutan hic birsey yokmus. Etrafinda cok insan olmasina ragmen kendini yanliz hisseder, anlasilmadigini ve dunyayi artik kesfetmenin zamani geldigini anlamis. Cok bisey almamis yanina, cunku bilirmis aslinda, gidecegi yerdede kalamayacagini. Ruhunun özgur ve surekli biryerleri kesfetmeye ac oldugunu

Ve birgun o an´in geldigini hissetigi anda da yanina bi kac esyasinida alip, ardinda butun kotu anilarinida birakarak kalbi burukta olsa ardina bakmadan gitmis oradan.  

Ilk duragi hic bilmedigi bi ulke olmus, oraya kisa sureligine yerlesip oranin kulturunu dilini øgrenmis, yeni insanlar tanimis. Birgun yolda yururken, yolda yasli bi amcanin yere dustugunu gørunce hemen kosmus yanina, yardim etmis evine gøturmus. Adamin kimsesi olmadigini øgrenincede yasli adama aylarca hic ah demeden bakmis. Yasli adam ona hep cok zengin oldugunu ve mirasini kiza birakacagini søylesede, bizim kiz buna inanmayip adamin yasliliktan dolayi konustugunu dusunurmus. Ve maalesef bigun amca sabah sonsuz uykusuna dalmis ve yastiginin altinda bir mektup bulmus kiz, ve mektupta yasli adam ona ne kadar minettar oldugunu, yaptiginin hic bir maddi karsiligi olmasada ona mirasini ve bu yasadiklari evi biraktigini yazmis, vasiyet olarakta evi hic satmamasini söylemis.

Kiz paraya hic dokunmamis, kimsesiz cocuklar icin ufak bi yuva yaptirip o ulkedende yanina bi kac esyasini alip baska yerler kesfetmek icin yola koyulmus.

 Yine birgun dere tepe duz giderken kaybolmus kucuk kiz, yagmurlar vurmus, ruzgarlar yurumesini zorlandirmis ama korkmamis hic. Butun zorluklara ragmen dönmeyide aklinin ucundan gecirmemis. Koyulmus yolunu bulmaya.

         Cok zor durumda olan bi ulkeye yolu dusmus bigun, iki haftalik diye baktigi yolculukta aylarca kalmis kucuk kiz. Orada karsiliksiz sevgi mucizesi ile tanismis. Bugune kadar hayat hep ondan alirdi oysaki, ama bu defa ona verilme sirasiydi, ve bunu buyuk bi mutlulukla karsilamis kucuk kiz. Oradan ayrilsada kalbi herzaman orada atacagini bilecekti. Belkide ilk kez kendini evinde gibi hissetmisti, ama dunya kucuk yol uzundu, gitmenin zamani gelmisti. Budefa sirt cantasina iki uc parca esyasini degil, daha degerli seyleri katarak yeni yoluna gidecekti.  

”Bazen bazi seylerin degerini daha iyi anlamak icin zaman ve sabir ister. Kayboldugun yolda yolu bulmak icin sarfedilen zaman gibi. Karanlik bi yolda yolu kaybetmek gibi biseydir bu, tek basinasindir. Yolunu aydinlatan tek sey ay isigidir. Sagina mi solunami gitsen? Yoksa geri mi dønsen? Okadar yol gelip, geldigin yolu dønmekte gelmez icinden. Kendinle basbasa kaldigin an´da icine yønelip kulak verirsin. Sag mi? Sol mu? Duz mu? Hangi yolu secersen sec, seni hep bi yolun sonuna cikartir. Birisi engebelidir, digeri duz digeri daha kisa bi yoldur. Ama yolun sonu senin secimlerindir”

Hayat bu kucuk kiza engebeli yollar cikartsada o her defasinda bu yollari asip, kendine cikartacagi dersleri sirt cantasina atip, yoluna hep devam etmis.

Kimya kitabinda ki gibi, yolun sonuna geldiginde okadar birikimli ve ne istedigini bilir ki bu kiz cocugu, artik ustesinden gelemeyecegi hic bir zorluk yoktur. Herkesin gipta ile baktigi psikopatliklariyla delirttigi koca yurekli bi insan olu vermistir fark etmeden. Bi gun yeni bi kesfe ciktiginda yolunu bulmaya calisirken karsisina cikan O insanin hayatindaki O insan olacagini ilk gøruste anlar. Nerede kaldin dercesine baksada, tam zamaninda geldigini bilir aslinda. Hayatinin ilk devresinin son puzzle´na gelmistir, eksik olan o parcayida terettutsuz yerlestirir.

Sonra ne mi olur?

Ufacik sari bi kiz cocugunun annesi olur, adini SibelNur oglunada SibelHan adini takar (J). Ve bilir ki kizida diger cocuklardan farklidir ve yeni bi kesifciye sirt cantasini emanet edecegi icin cok mutludur. Sabirla bekledigi o guzel gunlerin hakli tadini cikartir ve masalda burda biter...

Dogum gunun kutlu olsun...

Bu masali sana regents parktan yaziyorum tarih 8 mayis. Istanbulda yagmur varken londrada 30 derece havada sana ithafen masal yaziyorum.